Γεωργίου: Της διχοτόμησης έπονται μύρια κακά

Άσφαιρα πυρά οι απειλές της Κ.Δ για διακοπή των ενταξιακών της Τουρκίας

Της Ελένης Κωνσταντίνου

Την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο,  στην Τουρκία αλλά και τις εξελίξεις ή μη στο κυπριακό καλείται να σχολιάσει ο ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ Γιώργος Κ. Γεωργίου. Και με τρόπο σαφή και ξεκάθαρο τοποθετείται επί όλων των θεμάτων θέτοντας ως κυρίαρχο την ανάγκη οι λαοί της περιοχής να αναλάβουν πρωταγωνιστικό ρόλο καθορίζοντας τις εξελίξεις. Γιατί ο λαός είναι ο αφέντης και ο λαός ποτίζει με τον ιδρώτα και το αίμα του την πρόοδο και την ευημερία που πρέπει να υπάρχει.

Σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο. Πόσο εφικτό εκτιμάτε πως είναι αυτό;

Η Ανατολική Μεσόγειος, κυριολεκτικά, φλέγεται. Οι ευθύνες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ γι’ αυτήν την κατάσταση είναι τεράστιες. Η λεγόμενη Αραβική Άνοιξη, την οποία επεδίωξαν για να εξυπηρετήσουν τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα, κατέληξε σε μια τραγική βαρυχειμωνιά για τους λαούς της περιοχής. Το αίμα ρέει, ασταμάτητα, στους εμφύλιους πολέμους σε Συρία και Λιβύη. Χιλιάδες άνθρωποι πνίγονται στα παγωμένα νερά της Μεσογείου, ως βορά για το ιμπεριαλιστικό μοίρασμα των πλούσιων πηγών ενέργειας της περιοχής. Βιώνουμε ένα νεοαποικιακό κύμα κατάκτησης χωρών και λαών. Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Σταθερότητα στην περιοχή εν μέσω αυτών των ενδοϊμπεριαλιστικών συγκρούσεων δεν μπορεί να υπάρξει αν οι λαοί με τους αγώνες τους δεν αναλάβουν πρωταγωνιστικό ρόλο στα πράγματα για να καθορίσουν τις εξελίξεις. Ο πλούτος της περιοχής ανήκει στους λαούς. Αυτοί πρέπει να γίνουν οι αφέντες και όχι οι μεγαλοεταιρείες.

Πρόσφατα υπήρξε και η δήλωση του Ύπατου εκπροσώπου της ΕΕ για την Εξωτερική Πολιτική Ζοζεπ Μπορέλ,να καλεί την Τουρκία να σταματήσει τις ενέργειες που προκαλούν ένταση ώστε να ακολουθήσει ένας ευρύς διάλογος. Πως εισπράττετε αυτή τη τοποθέτηση; Και τι θα περιλαμβάνει ο διάλογος με την Τουρκία;

Η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη τη γεωπολιτική ρευστότητα στην Ανατολική Μεσόγειο, προκαλεί ασύστολα, συνάπτοντας παράνομες συμφωνίες, παραβιάζοντας το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της θάλασσας, αμφισβητώντας τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου και της Ελλάδας. Επιπλέον, και ενώ θεωρητικά ευρίσκεται σε πορεία ένταξης στην Ε.Ε., οικοδομεί, δια του Ερντογάν, ένα προσωποπαγές, αυταρχικό, αντιδημοκρατικό καθεστώς. Φυλακίζει πολιτικούς αντιπάλους, δημοσιογράφους, ακαδημαϊκούς και οδηγεί στο θάνατο ακτιβιστές. Οι προκλήσεις της Τουρκίας έναντι της Ε.Ε. είναι αφόρητες. Τα ιδιοτελή εθνικά, εμπορικά και οικονομικά συμφέροντα μιας σειράς χωρών της ΕΕ δεν της επιτρέπουν να διασώσει την αξιοπρέπεια και τη φερεγγυότητά της έναντι ενός προκλητικού ταραχοποιού πολιτικού, όπως είναι ο Ερντογάν. Ο κος Μπορέλ, μέσα από γενικολογίες για ένα ευρύ διάλογο με την Τουρκία επιχειρεί να χρυσώσει το χάπι της αδυναμίας της Ε.Ε. να δράσει αποτελεσματικά στην περιοχή.

Ο διάλογος με την Τουρκία μπορεί να εξακτινωθεί σε τέσσερις άξονες:

-Ως μέρος του ευρύτερου διαλόγου-προσπάθειας για ειρήνευση στην περιοχή που θα περιλαμβάνει τη διευθέτηση των ενεργειακών ζητημάτων στη βάση του Διεθνούς Δικαίου, την επίλυση του Συριακού – Λιβυκού, και κατ’ επέκταση των παρενεργειών, όπως είναι το προσφυγικό-μεταναστευτικό, ένα βαρίδι στις σχέσεις Ε.Ε.- Τουρκίας.

– Τα ευρωτουρκικά, μέσα από την ουσιαστική και ρεαλιστική επανεξέταση της πορείας της Τουρκίας προς την Ευρώπη.

– Την άσκηση πίεσης προς την Τουρκία για τερματισμό των παράνομων ενεργειών της στην κυπριακή ΑΟΖ, ακύρωση του επαπειλούμενου εποικισμού της Αμμοχώστου και ώθηση για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για επίλυση του Κυπριακού.

– Τερματισμό των παράνομων ενεργειών της Τουρκίας σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, θαλάσσιων και εναέριων.

Ενώ όλοι οι άξονες συνδέονται, τα ζητήματα της Κύπρου και της Ελλάδας διατηρούν την αυτοτέλειά τους και δεν μπορούν να διαχυθούν μέσα στον αχταρμά ενός διαλόγου που θα αποφεύγει την ουσία και το Δίκαιο και θα κινηθεί μέσα στο πνεύμα παζαριού και διατήρησης ισορροπιών ανάμεσα στα μεγάλα  νατοϊκά και ευρωπαϊκά συμφέροντα.

Πολύ συχνά ακόμη και από αξιωματούχους της κυβέρνησης ακούμε να απειλείται η Τουρκία με τερματισμό των ενταξιακών της διαπραγματεύσεων . Είναι αυτό αρκετό για φέρει την αποκλιμάκωση στην περιοχή;

Οι λεονταρισμοί, οι υπερβολές και οι παλινδρομήσεις είναι αποτελέσματα πανικού ή περιορισμένης αντίληψης των καταστάσεων. Κατ’ αρχάς αυτή η προσέγγιση αντιφάσκει με τη διακηρυγμένη θέση της κυβέρνησης ότι είναι, για πολλούς λόγους, επωφελές να ευοδωθεί η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Αυτό προϋποθέτει και συνεπάγεται μια Τουρκία διαφορετική σε όλα τα επίπεδα. Κατά δεύτερο και βασικό, το βέτο είναι γι’ αυτούς που έχουν την πολιτική και οικονομική δύναμη να το θέσουν. Το πιο κρίσιμο, βέβαια, είναι αν η σημερινή Τουρκία θέλει και μπορεί να ενταχθεί στην Ε.Ε.. Πολλές από τις ενέργειές της τα τελευταία χρόνια – σχέσεις με Ρωσία, αντιρυτιδική και αντιευρωπαϊκή ρητορική, κατακτητικές βλέψεις, πρόθεση για διεθνή οικονομική αναβάθμισή της στους G10, προσανατολισμός προς Ανατολάς- καταδηλώνουν ότι δεν αποτελεί, πλέον, προτεραιότητα για την Τουρκία η πλήρης ένταξη στην Ε.Ε.. Μάλλον ερωτοτροπεί με την ιδέα μιας εταιρικής σχέσης από την οποία θα αντλεί πολλά πολιτικά και οικονομικά οφέλη αλλά θα έχει μηδαμινές υποχρεώσεις. Άρα, ενδεχομένως, οι “απειλές” εκ μέρους του ΥΠΕΞ και της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας για διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ε.Ε., να αποτελούν άσφαιρα πυρά.

Σε σχέση με πιθανή επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για επίλυση του Κυπριακού, δεδομένο ότι προηγούνται οι εκλογές ανάδειξης τ/κ ηγέτη τον Οκτώβρη, εκτιμάτε ότι θα είναι εύκολο μετά από τόσο καιρό απραξίας;

Εάν στις “εκλογές” για ανάδειξη ηγέτη των τ/κ επικρατήσουν οι θιασώτες της λύσης των δύο κρατών, η Τουρκία θα προχωρήσει ακάθεκτη προς τον ήδη διακηρυγμένο στόχο της. Μια τελευταία προσπάθεια θα καταβληθεί από τον ΟΗΕ με περισσότερες ελπίδες, εάν στην ηγεσία των τ/κ βρεθεί ένας εκ των δύο υποψηφίων που υιοθετούν τη λύση ΔΔΟ. Πάλι, έχοντας υπόψη τη ρητορική και τους γενικότερους σχεδιασμούς της Τουρκίας, δεν θα είναι εύκολα τα πράγματα. Η συγκυρία με τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή, η αποθράσυνση της Τουρκίας, η αδυναμία ή απροθυμία της ΕΕ και άλλων διεθνών παιχτών να τη χαλιναγωγήσουν αλλά και η “κόπωση” του ΟΗΕ από τις αλλεπάλληλες αποτυχημένες προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού δε δημιουργούν ευοίωνες προοπτικές. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας οφείλει να κινήσει γη και ουρανό, εντός και εκτός Ευρώπης για να πείσει ότι ειλικρινά ενδιαφέρεται για μια δίκαιη, λειτουργική, βιώσιμη λύση του Κυπριακού. Δεν εξαρτώνται όλα από εμάς. Το Κυπριακό έχει περιπλακεί πλέον στη διελκυστίνδα και άλλων δυσεπίλυτων προβλημάτων στην περιοχή. Ας κάνουμε, όμως, εκείνο που μας αναλογεί.  Με τη σκέψη ότι της διχοτόμησης έπονται μύρια κακά…. Αυτό ας έχει υπόψη και ο κυπριακός λαός στο σύνολό του.

Voice of the Island 2020

Related Articles

Back to top button
Close